„W zemście wymierzonej przez człowieka jest jego sprawiedliwość. Ta, na jaką go stać, jego prywatny, samodzielny wymiar. Dokonując go wyłącza się na chwilę z religii i prawa, wyskakuje z kultury. Chce go dokonać na własny rachunek,
prędzej i dokładniej niż społeczeństwo, niż dialektyka dziejów — niż niebo; Spełnia to samo co spadająca cegła, z tą różnicą, że chce być spadającą cegłą. Więc stał się nią zmiażdżył czyjąś głowę. Wina, przebaczenie, kara Nazizm był najlepiej zorganizowaną zemstą w historii. Świat dotychczas nie przyjął swoich tablic.
— osobista biblioteka Heinricha Himmlera, odnaleziona w ostatnich dniach wojny, składała się z trzech działów
I. Masoneria i Żydzi II. Historia tortur III. Hodowla drobiu
Listopad. Mgła w Mediolanie
...Nad ranem zbudziła go pytając, co mu się śniło. — Dlaczego krzyczałeś — ścierała mu pot z czoła. To już nie była noc miłosna, przestraszył swoim bełkotem kobietę o zmęczonych, bladych ustach, która nie rozumiała języka jego snu. Przegrana bitwa, mokre, płaskie pole, przez które biegł bez szpady, z mężczyzną w czarnym surducie i kapeluszu z białoczerwona kokardą. Chciał jej wytłumaczyć, przymknął oczy i powiedział parę słów. Odsunęła się od niego — Mów wyraźniej. — Zorientował się, że mówił po polsku. — Kleo — odezwał się po chwili — od roku mam tylko jeden sen. Nie rozumiesz tego. Sni mi się miejsce, z którego uciekłem.“(9)