„P. Świętuje się.
M. Można powiedzieć świętuje się. Rzeczywiście. P. A działalność samego Mellenthina w Afryce Południowej
M. Generał Mellenthin był najpierw generalnym dyrektorem „TrekAirway". Ożenił się z właścicielką tego przedsiębiorstwa. Później rozwiódł się i dzisiaj jest pełnomocnikiem niemieckiej „Lufthansy" na Afrykę.
P. Czy zna pan — mogę tak to nazwać — regionalne plany wojskowe generała von Mellenthina
M. Tak, nie chciałbym jednak tu o tym mówić. Są
to sprawy, których na razie ujawniać nie należy21. Major Mike Hoare, który był odpowiedzialny za operacje komand, to znaczy za białych najemników — jak to się tu mówi, czy za ochotników — ]ak to się mówi normalnie w Belgii i we Francji, a ja bym jeszcze powiedział — za współziomków... otóż Mike Hoare powiadomił mnie „Zgodnie z rozkazami generała Mobutu idziemy do Coquilhatville, a tam, kapitanie Muller — bo wtedy byłem jeszcze kapitanem — pan będzie już kierował operacją". To było wszystko. I właściwie nikt mi nie rozkazywał, co mam robić. Przybyłem na miejsce i wtedy...
P. Można powiedzieć, że sam był pan sobie wodzem
M. Rzeczywiście, sam sobą kierowałem. Oczywiście, ktoś może się z tego naśmiewać i mówić, ach, dziś to ten Muller tylko się tak chwali, albo coś w tym rodzaju. Przybyłem na miejsce i nikt mi nie mówił, co mam robić dalej. Wtedy zarządziłem objazd całego Coquilhatville, które jest stolicą prowincji Oriental. Było to konieczne przede wszystkim dlatego, żeby zademonstrować czarnym obecność białych, gdyż biali jeszcze do dziś mają w Afryce fantastyczną renomę. Tylko przez atak można sobie bowiem wyrobić odpowiednią pozycję na przyszłość. Jest to również coś, co okolicznej ludności pokazuje, że jesteśmy nie tylko w defensywie, że jesteśmy nie tylko zastraszeni; i że jesteśmy nie tylko tutaj, ale że przemy naprzód, że do czegoś zmierzamy. [Walczyliśmy o coś, czego inni absolutnie jeszcze nie rozumieją. Wierzę, że o to walczyłem, i wierzę też w to, że w Kongu czy w jakiejkolwiek innej części Afryki nie pozostaje ludności nic innego — albo w ogóle ludzkości nie pozostaje nic innego — jak walczyć o to, o co ja walczyłem. Nie jestem zacofańcem, w żadnym wypadku. Nie jestem człowiekiem, który chciałby zwalczać określony, istniejący na świecie porządek, ale chcę walczyć o wolność, liberte — inaczej mówiąc o równouprawnienie Konga. P. Tak, zrozumiałem.]“(13)