„Ludność przewieziona poza miasto do punktów wyładowczych (rozdzielczych) lub przybyła do nich pieszo, po zarejestrowaniu, kierowana jest wraz z przewodnikami do miejsca zakwaterowania. Miejsca na zakwaterowanie uzyskuje się przez dokwaterowanie do miejscowych rodzin, przyjmując orientacyjną normę powierzchni mieszkalnej 34 m2 na jedną osobę. Ponadto
wykorzystane zostaną budynki użyteczności publicznej domy wypoczynkowe, kluby, świetlice itp.
W czasie rozśrodkowania szczególnie ważne jest poprawne zachowanie się ludności. Powinna ona zachować spokój i rozwagę, wykazać poczucie zdyscyplinowania, udzielać sobie wzajemnej pomocy.
Opieka nad ludnością w czasie rozśrodkowania
Nie ma i być nie może z góry określonej chwili początku akcji rozśrodkowania. Decyzja taka może być podjęta w trybie nagłym, bez względu na porę dnia i warunki atmosferyczne, z natychmiastowym terminem wykonawczym. Dlatego też ludzie objęci rozśrodkowaniem mogą przeżyć głęboki wstrząs, często w sytuacji wyczerpania fizycznego. Wynika stąd konieczność otoczenia wszystkich troskliwą opieką, polegającą między innymi na doraźnym zaopatrzeniu rozśrodkowywanych w żywność i ewentualnie w odzież, udzielaniu im pomocy medycznosanitarnej, pomocy w zakwaterowaniu itp. Szczególna uwaga powinna być poświęcona opiece nad dziećmi i ludźmi starszymi. Do sprawowania tej opieki powołane zostaną osoby posiadające odpowiednie przygotowanie, a więc członkowie komitetów opieki społecznej, Ligi Kobiet, ZHP, PCK. Nie odmówi zapewne swego udziału w sprawowaniu tej opieki młodzież starszych klas szkół średnich.“(2)