„00znajdowali w ładowniach wrogich okrętów, stawało
się ich własnością. Było niejako darem morza. Paweł Be
neke nie bał się Sądu Ostatecznego i przypłynął z dziełem
sztuki do Gdańska.
Okazało się, że istotnie obraz namalował Jan Memling z Brugii na zlecenie florenckiego kupca Angelo Tani. Zdobycz była cenna. I na nic się nie zdał protest Florencji, interwencja papieża i proces, który Tani toczył przez dwadzieścia pięć lat! Obraz otoczono kultem i legendą w gdańskim kościele Mariackim. Porwał go stamtąd dopiero Napoleon i nobilitował eksponując w Luwrze. Lecz cesarz przegrał wojnę i Kongres Wiedeński polecił paryżanom oddać Memlinga gdańszczanom. Raz jeszcze, w czasie ostatniej wojny, ważyły się losy tryptyku. Wywieziony przez Niemców w głąb walącej się III Rzeszy, odnaleziony
1zabezpieczony przez Armię Radziecką, odrestaurowany przez leningradzkich konserwatorów, powrócił w 1956 roku do Gdańska i wobec znajdującej się w toku odbudowy świątyni przekazany został do Muzeum Pomorskiego, gdzie jest eksponowany. Tyle historia obrazu, notująca także bezskuteczne zabiegi handlowe i dyplomatyczne cesarza Rudolfa Habsburga i cara Piotra Wielkiego o pozyskanie arcydzieła sztuki ekscytującego nimbem morskiej przygody.“(14)